امام علی(عليه السلام) :
احمق ترین مردم کسی است که صفت بد و رذیله ای را در مردم ناپسند و زشت میشمارد و خود دارای همان صفت ناپسندیده است.
منبع: غررالحکم، ج 1، ص 210
امام حسين (عليه السلام):
معرفهُ اهلِكلِّ زمانٍ امامَهُمُ الّذي يجِبُ عليهِم طاعَتُهُ.
[معرفت و شناخت خداوند]آن است كه اهل هر عصر و زماني امامي را كه طاعتش بر آنها واجب است را بشناسند.
منبع: علل الشرائع، ج1، ص9
امام زمان (عجل الله فرجه):
ولعاقبه لِجَميل صنع الله سبحانهُ تكونُ حَميدهُ لَهم ما اجتنبوا المنهيَُ.
شيعيان ما هنگامي به فرجام نيك و زيباي خداوند مي رسند كه از گناهاني كه نهي شده اند احتراز نمايند.
منبع: بحار الانوار، ج53، ص177
امام زمان (عجل الله فرجه):
اتَّقوا اللهَ و سَلِّموا لَنا و رُدُّوا الامرَ الَينا فعلينا الاصدارُ كَما كان مِنّا الايراد و لا تحاولوا كَشْفَ ما غُطّي عَنكُم.
از خدا بترسيد و تسليم ما باشيد،و امور خودر ا به ما واگذار كنيد چون و ظيفه ما است كه شما را بي نياز و سيراب نماييم همان طوري كه ورود شما بر چشمه معرفت بوسيله ما مي باشد. و سعي نماييد به دنبال كشف آنچه از شما پنهان شده است نباشيد.
منبع: بحار الانوار، ج53،ص191
امام زمان (عجل الله فرجه):
ابَي اللهُ عزَّوَجَلَّ للحقِّ الّا اتماماً و للباطلِ الّا زَهوقاً.
همانا خداوند متعال ابا و امتناع دارد نسبت به حق مگر آن كه به اتمام و كمال برسد و باطل، مضمحل و نابود گردد.
منبع: بحار الانوار، ج53، ص193
پيامبر (صلى الله عليه و آله):
اِنَّ اَسرَعَ الخَيرِ ثَوابا البِرُّ وَ اِنَّ اَسرَعَ الشَّرِّ عِقابا البَغىُ
پاداش نيكوكارى زودتر از هر كار خوب ديگرى مىرسد و كيفر ستم و تجاوز زودتر از هر كار بد ديگرى گريبان مىگيرد.
منبع:خصال، ص 110، ح 81
امام حسن مجتبی(عليه السلام):
بَیْنَ الْحَقِّ وَالْباطِلِ أرْبَعُ أصابِع، ما رَأَیْتَ بَعَیْنِکَ فَهُوَ الْحَقُّوَقَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیْکَ باطِلاً کَثیراً.
بین حقّ و باطل چهار انگشت فاصله است،آنچه که را با چشم خود ببینى حقّ است;و آنچه را شنیدى یا آن که برایت نقل کنند چه بسا باطل باشد.
منبع: تحف العقول، ص ۲۲۹، س ۵
بحارالأنوار، ج ۱۰، ص ۱۳۰، ح ۱.
امام صادق (عليه السلام):
ذِكرُ المَوتِ يُميتُ الشَّهَواتِ في النَّفسِ، ويَقلَعُ مَنابِتَ الغَفلَةِ، ويُقَوّي القلبَ بمَواعِدِ اللّه، ويُرِقُّ الطَّبعَ، ويَكسِرُ أعلامَ الهَوى ويُطفِئُ نارَ الحِرصِ، ويُحَقِّرُ الدُّنيا؛
ياد مرگ، خواهش هاى نفس را مى ميراند و رويشگاه هاى غفلت را ريشه كن مى كند و دل را با وعده هاى خدا نيرو مى بخشد و طبع را نازك مى سازد و پرچم هاى هوس را درهم مى شكند و آتش حرص را خاموش مى سازد و دنيا را در نظر كوچك مى كند.
منبع:بحار الأنوار، ج6، ص133، ح32 - منتخب ميزان الحكمة، ص 518
امام على (عليه السلام):
مَن عَرَفَ نَفسَهُ جاهَدَها، مَن جَهِلَ نَفسَهُ أهمَلَها؛
هركه نفس خود را شناخت، به جهاد با آن برخاست و هر كه آن را نشناخت، به حال خود رهايش ساخت.
منبع: غرر الحكم، ح 7855 و 7856 - منتخب ميزان الحكمة، ص 364
امام على (عليه السلام):
مَن حاسَبَ نَفسَهُ سَعِدَ؛
هركه نفس خود را محاسبه كند، خوشبخت شود.
منبع: غرر الحكم، ح 7887 - منتخب ميزان الحكمة، ص 272
