امام رضا (عليه اسلام):
مَن رَضى عن الله تعالى بالقَليل مِن الرّزق رضَى الله منه بالقَليل مِنَ العَمل
هر كس به رزق و روزى كم از خدا راضى باشد، خداوند از عمل كم او راضى خواهد بود.
منبع: بحارالانوار،ج 78 ،ص 357
امام علی(عليه السلام) :
هرکس خیر و شر را از هم تشخیص ندهد و بین خوبی و بدی فرق قائل نشود همچون چارپایان است.
منبع:تحف العقول، ص 100
امام علی(عليه السلام) :
بهترین گزینش و انتخاب در زندگی دوستی کردن با نیکان و صالحان و بریدن و جدائی از بدان است.
منبع: غررالحکم صفحه 725
امام علی(عليه السلام) :
احمق ترین مردم کسی است که صفت بد و رذیله ای را در مردم ناپسند و زشت میشمارد و خود دارای همان صفت ناپسندیده است.
منبع: غررالحکم، ج 1، ص 210
امام حسين (عليه السلام):
معرفهُ اهلِكلِّ زمانٍ امامَهُمُ الّذي يجِبُ عليهِم طاعَتُهُ.
[معرفت و شناخت خداوند]آن است كه اهل هر عصر و زماني امامي را كه طاعتش بر آنها واجب است را بشناسند.
منبع: علل الشرائع، ج1، ص9
امام زمان (عجل الله فرجه):
ولعاقبه لِجَميل صنع الله سبحانهُ تكونُ حَميدهُ لَهم ما اجتنبوا المنهيَُ.
شيعيان ما هنگامي به فرجام نيك و زيباي خداوند مي رسند كه از گناهاني كه نهي شده اند احتراز نمايند.
منبع: بحار الانوار، ج53، ص177
امام زمان (عجل الله فرجه):
اتَّقوا اللهَ و سَلِّموا لَنا و رُدُّوا الامرَ الَينا فعلينا الاصدارُ كَما كان مِنّا الايراد و لا تحاولوا كَشْفَ ما غُطّي عَنكُم.
از خدا بترسيد و تسليم ما باشيد،و امور خودر ا به ما واگذار كنيد چون و ظيفه ما است كه شما را بي نياز و سيراب نماييم همان طوري كه ورود شما بر چشمه معرفت بوسيله ما مي باشد. و سعي نماييد به دنبال كشف آنچه از شما پنهان شده است نباشيد.
منبع: بحار الانوار، ج53،ص191
امام زمان (عجل الله فرجه):
ابَي اللهُ عزَّوَجَلَّ للحقِّ الّا اتماماً و للباطلِ الّا زَهوقاً.
همانا خداوند متعال ابا و امتناع دارد نسبت به حق مگر آن كه به اتمام و كمال برسد و باطل، مضمحل و نابود گردد.
منبع: بحار الانوار، ج53، ص193
پيامبر (صلى الله عليه و آله):
اِنَّ اَسرَعَ الخَيرِ ثَوابا البِرُّ وَ اِنَّ اَسرَعَ الشَّرِّ عِقابا البَغىُ
پاداش نيكوكارى زودتر از هر كار خوب ديگرى مىرسد و كيفر ستم و تجاوز زودتر از هر كار بد ديگرى گريبان مىگيرد.
منبع:خصال، ص 110، ح 81
امام حسن مجتبی(عليه السلام):
بَیْنَ الْحَقِّ وَالْباطِلِ أرْبَعُ أصابِع، ما رَأَیْتَ بَعَیْنِکَ فَهُوَ الْحَقُّوَقَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیْکَ باطِلاً کَثیراً.
بین حقّ و باطل چهار انگشت فاصله است،آنچه که را با چشم خود ببینى حقّ است;و آنچه را شنیدى یا آن که برایت نقل کنند چه بسا باطل باشد.
منبع: تحف العقول، ص ۲۲۹، س ۵
بحارالأنوار، ج ۱۰، ص ۱۳۰، ح ۱.
